Jaargang 8 - nummer 3 - datum: Oktober 2002

Daarnaast kwam er een doos met oude Lopend Vuurtjes boven water, leuk om te lezen en het verheldert bepaalde feiten, zoals de jaargang-nummering… daarom een lichte correctie. Daarnaast zijn er ook nog enkele oude stukjes.

In die oude Lopend Vuurtjes stonden ook vaak stukjes van leden, die stukjes gingen over kampen of opkomsten of het waren mooie zwart-wit-tekeningen. Zo'n leuke gewoonte van vroeger moet maar weer voortgezet worden. Hoe je een stukje moet inleveren, kan hieronder gelezen worden.

De Redactie

Volgende Lopend Vuurtje
De volgende editie zal verslagen van het Groepsweekend bevatten en nog veel meer.. Heb je een verslag van een leuke opkomst, iets aan te kondigen, of iets anders, stuur het in!

Stuur je stukjes naar info@scoutingdrachten.nl of op diskette of papier bij een van de redactieleden of de eigen leiding

De stukjes moeten binnen zijn voor: maandag 16 december

Agenda
Ook de komende maanden weer genoeg te doen::
Zaterdag 12 oktober
Zaterdag-Esta's: DWEK-spel
Activiteit met allemaal Esta's uit Friesland, thema Indianen.

Vrijdag 18 t/m zondag 20 oktober
Groepsweekend: Familie Flodder
Alle speltakken van onze groep gaan een gezellig weekend op en rond het clubhuis maken.

Van de Voorzitter
Het eerste Lopend Vuurtje ligt alweer in de bus, dus is het Wâldswalkers seizoen weer begonnen!! De afgelopen weken zijn alle speltakken van de groep weer van start gegaan met hun opkomsten op de vrijdag en de zaterdag. De eerste opkomsten gingen uiteraard op aan het kijken naar foto's van de schitterende zomerkampen die er in de afgelopen zomervakantie gehouden zijn. De Esta's gingen Zweinstein bezoeken in Heerenveen, de Vrijdag-Esta's, de Scouts en de Explorers vierden hun 10 jarig bestaan in het diepe zuiden van ons land en iets noordelijker bezochten de Zeeverkenners, de Wilde Vaart en een aantal Loodschen het NaWaKa in Roermond.

Hoewel deze zoete herinneringen lang zullen blijven hangen is het alweer tijd voor het volgende kamp: het Groepsweekend!!

Ook na dit grote groepsfestijn belooft het weer een mooi Scoutingseizoen te worden!! Veel Scouting-plezier toegewenst!

Thijs
Groepsvoorzitter

Groepsweekend
The Flodders are coming to town!
Jawel, de Flodder familie komt er aan! Op hun geheel eigen wijze zal deze 'aparte' familie het Groepsweekend op stelten zetten. Het terrein bij ons clubhuis zal omgetoverd worden tot de wijk 'Zonnedael' waar de Flodders een poging zullen doen zich thuis te voelen… Dit belooft uiteraard een spektakel te worden die zijn weerga niet kent!! Tijdens dit weekend zullen golf, chique diners maar ook patat en aardappels schillen in het zwembad hand in hand met elkaar gaan. Via de post heeft elk lid al informatie gekregen en nadere informatie is via de verschillende speltakleiding te krijgen.
Wil je aanvullende informatie over dit Wâldswalkers evenement dat je niet mag missen?
Bel: Thijs Wijngaarden

Wij zien elkaar op 18 of 19 oktober!!

de Organisatie

Meer zien van het Groepsweekend???
Het Groepsweekend is een jaarlijks terugkerend kamp tijdens het tweede weekend van de herfstvakantie. Tijdens dit kamp komen alle leden van onze Scouting groep bij elkaar om rond een thema, dit jaar 'Flodder', hun activiteiten en spelen te doen. Dit doen zij soms met zijn allen en soms met de eigen speltak. Op de laatste dag is er voor de ouders traditioneel een afsluiting waar zij naar kunnen kijken/aan mee kunnen doen. Nu kan het zijn dat sommige ouders wel wat meer van dit prachtige kamp willen zien…

NU, DIT KAN!

Er is voor enthousiastelingen tijdens dit kamp genoeg te doen in de sfeer van: leden helpen met hun spel, het verzorgen van het hongerige inwendige en alle andere zaken die om zo'n spektakel heen nog meer moet gebeuren. Lijkt je dit wat? Bel dan naar Thijs Wijngaarden of vraag na afloop van een opkomst bij de koffie in de keuken wat de mogelijkheden zijn.

Hopelijk tot dan!

De Organisatie

Foto's kijken...
Cor heeft nieuwe foto's op het web gezet.
Kijk op: http://foto.scoutingdrachten.nl
Met tientallen foto's van NaWaKa en meer...

Uit de oude doos...
Groepsweekend
Uit de doos met oude Lopend Vuurtjes kwamen ook enkele nummers rollen die over het eerste Groepsweekend in 1998 gingen. Het is dus dit jaar de vijfde keer is dat het Groepsweekend georganiseerd wordt, daarom een kleine terugblik: In dit nummer een aankondiging van het fenomeen en een introductie.

De thema's door de jaren waren:
1998: China 1999: Vikingen 2000: Ridders van de ronde tafel 2001: Romeinen 2002: Familie Flodder

LV: mei 1998
Onderstaand stukje is de eerste aankondiging van het eerste Groepsweekend. Dat was in 1998.
Nieuw: Het groepsweekend
Een nieuw fenomeen bij Scouting De Wâldswalkers:
HET GROEPSWEEKEND
Wat moet u zich hierbij voorstellen? We gaan met alle leden, leiding en bestuur kamperen in en om het clubhuis. De bedoeling van het weekend is om alle speltakken te laten mee beleven wat de andere speltakken doen, de club-binding te vergroten en niet in de laatste plaats er een gezellige boel van te maken.

Thema
Alle activiteiten, spelletjes en de aankleding zijn gebaseerd op een centraal thema Iedere speltak werkt hieraan op z'n eigen manier. Sommige programma-onderdelen doen alle speltakken samen. Wat het thema is blijft nog een verrassing, maar het belooft erg leuk te worden.

'Overvliegen'
De ouders worden zondagmiddag verwacht om de grandioze sluitingsceremonie met ons mee te beleven. Belangrijk onderdeel van die ceremonie zal in ieder geval het `overvliegen' zijn. Niemand mag dit missen!

De voorbereidingsgroep

LV: oktober 1998
In het Lopend Vuurtje voor het Groepsweekend werd het thema van het eerste Groepsweekend behandeld in twee stukjes, een daarvan volgt hieronder.

Ni Hao
In het 2e weekend van de herfstvakantie vindt het groepsweekend plaats, zo hebben jullie kunnen lezen in de uitnodiging. Een weekend waarbij iedereen die iets met de Wâldswalkers te maken heeft aanwezig is: leden, leiding, bestuur en ondersteunende anderen. Tijdens dit weekend vinden allerlei activiteiten plaats die erg leuk en spannend zullen zijn.

China
Het één en ander zal plaatsvinden in China. En dan niet in het erg drukke China van tegenwoordig, maar in één van de voormalige keizerrijken. De baas in China was toen een keizer. "Onze" keizer heeft een groot probleem. Tijdens ons groepsweekend proberen we met zijn allen dit probleem op te lossen.

Goede gewoonte
Ni Hao staat er boven dit stukje. Er zijn Chinese restaurants die zo heten. Maar het is eigenlijk de groet van Chinese mensen onder elkaar. Ni Hao betekent: "Jij goed". Dus als chinezen elkaar tegen komen beginnen ze een gesprek door elkaar allereerst "goed" te noemen. Een goede gewoonte, lijkt mij.

Veel lol
Ni Hao past daarom ook zo goed bij ons groepsweekend. Het programma wordt door een erg actieve organisatiecommissie in elkaar gezet, waardoor het een weekend wordt met veel verrassingen en spannende en leuke dingen. We zullen dus op vrijdag (de Bevers op zaterdag) met een goed humeur en met veel zin in alles wat komen gaat bij ons clubgebouw verschijnen. Iedereen is dan dus hartstikke "Hao". Met dat goede humeur zullen we met veel lol automatisch van het ene programmaonderdeel in het andere rollen. En daarna kijken we terug op een geslaagd weekend.

Druk
Ik weet dat de mensen die het allemaal moeten organiseren en de ondersteunende anderen het nog erg druk krijgen. Ik wens ze hiermee veel succes.

Tot ziens in China.

De Groepsvoorzitter

p.s.: Van te voren veel rijst eten, dan heb je tijdens het groepsweekend mooie spleetogen!

Deze stukjes kwamen dus uit het archief,
Hopelijk hebben wij komend Groepsweekend veel plezier met de FLodders!

Van de Gebouwenbeheerder
Sinds het begin van deze zomervakantie heb ik de taak van gebouwenbeheerder op mij genomen. Ik ben zelf met de Scouting opgeroeid en als dit virus eenmaal in je bloed zit raak je de verbondenheid met het Scouting-gebeuren niet meer kwijt. Dus iets doen voor en met de groep leek mij dan ook niet meer dan logisch.

Inmiddels weet ik wat de taak van gebouwenbeheerder inhoudt en wat er van mij verwacht wordt door de groep. Een taak die nog al wat omvat: Een paar dingen zijn het regelen van de verhuur, het regelen van reparatie, aanschaf nieuwe zaken in en aan het gebouw, aanspreekpunt zijn van de groep en mensen die wat in en om het gebouw doen, adviseren van het bestuur en zo als het nu lijkt aanvullen van de voorraad koffie, schoonmaak spullen, enz. U begrijpt: Genoeg te doen. In de komende tijd zal ik bekijken hoe het allemaal geregeld was, wie wat deed en hoe klussen geklaard werden. Mijn motto is: Onderdelen die goed lopen moet je niet over de kop halen en gaan veranderen. Voor de onderdelen waar het niet zo goed ging en duidelijk is wie dat doet, zal ik proberen dit wat overzichtelijker te krijgen.

Het gebouw en alles daarin en omheen is van ons allen en we dragen met zijn allen dus ook de verantwoordelijkheid om te zorgen dat dit in een zo optimaal mogelijke staat verkeer. Dit houdt in dat we ook met zijn allen de handen uit de mouwen moet steken om het schoon, veilig en goed onderhouden te houden. Zo kun je beginnen je eigen rommel op te ruimen als je ergens gebruik van gemaakt heb, wees tolerant en begripsvol als je een keer de rommel van de vorige gebruiker tegen komt, ruim het op en als dit vaak gebeurt, meldt dit dan, als je ziet dat iets stuk is geeft dit door of los het zelf op. U begrijpt dat dit niet allemaal door één persoon gedaan kan worden en daarom zal ik af en toe een beroep doen op ouders om bij speciale klussen te willen helpen, bijvoorbeeld een grote schoonmaak, het gebouw in de carboleum zetten en groot onderhoud. Ik hoop dat u dan bereidt bent te helpen. Voor ouders die zo wie zo wel wat willen betekenen in dit verhaal en ook graag wat willen doen voor de club, zou ik zeggen: Meld u aan als vrijwilliger, elke hulp is welkom. U kunt dit doen bij mij, bestuursleden of bij de leiding, telefoon nummers en eventuele e-mail adressen staan achterop dit Lopend Vuurtje.

Paul Mulder
Gebouwenbeheerder

gebouwenbeheer@scoutingdrachten.nl

Verslag:
Opening seizoen voor kader
Elk jaar opent het kader (leiding en bestuur en vrijwilligers) het seizoen met een leuke activiteit. Waarbij de nodige inspiratie voor het nieuwe seizoen wordt opgedaan.

Op zondag 1 september stond er een zeilwedstrijd tussen de leiding van alle speltakken en het bestuur op de agenda. Het startsein zou om 2 uur op zo'n scoutings gegeven worden, dus... gingen wij om 2 uur met de vier boten uit de haven weg. De leiding was in groepen in de boten verdeeld; de leiding van de Zaterdag-Esta's en Bevers zaten in de 1341, de leiding van de Vrijdag-takken in de 962, de leiding van de Zeeverkenners en Wilde Vaart in de 875 en als laatste bleef de 22 over voor het bestuur. Het beloofde een mooie middag te worden; de zon begon te schijnen, er was zelfs een beetje wind én er waren voorzorgsmaatregelen genomen om extra hard te kunnen zeilen. Wij kwamen er achter dat ons nieuwe Groepsbestuur erg vindingrijk blijkt te zijn; ze hadden zelfs een surfzeil en een extra fok mee om op de boot te zetten. Hiermee dachten zij sneller te kunnen zijn dan de overige boten. Niet dat het echt heeft gewerkt, maar het was zeker een aardigheid om te zien. De wedstrijdcoördinator Ben had voor ons een mooie baan uitgezet en probeerde vanaf Peije het hele gebeuren goed te volgen.

Toen was Ben klaar voor de eerste wedstrijd en gaf hij het startsein, alle boten voeren zo snel mogelijk weg. Het was een strijd om zo goed mogelijk te zeilen, de wind in de zeilen te houden (of bij de ander weg te halen) en je aan de vaarregels te houden, natuurlijk werd iedereen wel zo dwars mogelijk gezeten, niets en niemand werd ontzien wat natuurlijk weer tot grote frustraties kon leiden. Natuurlijk begonnen wij in de 875 (Water-takken) op kop. De 22 (Bestuur) zat ons wel snel achterna, maar wij konden met een beetje behendigheid de eerste boei als eerste ronden. Richting de 2e boei was de 22 in het voordeel, vooral door de twee extra zeilen, toch konden we ze nog redelijk voor blijven, zelfs tot na de 3e boei. Hierna moesten we het laatste stuk opkruisen naar de finish-streep. Hier ging vervolgens iets niet helemaal goed, want plotseling kwamen wij met de 875 zelfs wat achter te liggen!!!! Dat kon natuurlijk niet, maar er was niets meer aan te doen, de 22 won de eerste wedstrijd en daar werden de bestuursleden zelfs wat overmoedig van. Hoogmoed komt voor val, dachten wij maar en begonnen aan de revanche. Na de 2e start lagen wij in het begin niet op kop, de 962 (Vrijdag-takken) was net wat eerder dan wij, dus iedereen er maar hard achteraan, richting de eerste boei. Die konden wij als 2e, achter de 962 aan ronden, de 1341(Junior-takken) kwam daar weer snel achteraan. De 22 leek spoorloos verdwenen, maar ja, die waren niet meer zo snel. Op het stuk van de 1e naar 2e boei bleken wij in de 875 wat sneller te zijn dan de 962 en kwamen wij naast hen te liggen. Dat was niet zo handig, want vervolgens lieten ze ons de 2e boei niet ronden (wij lagen aan de buitenkant) en kon de 1341 er zomaar tussendoor zeilen, wij gingen toen zo snel mogelijk achter de 1341 aan, nog wat gefrustreerd door de manouvres van de 962, gelukkig konden we ze na het ronden van de 3e boei achter ons laten liggen, maar nu kwam de 22 er weer aan. Wij gingen snel weer achter de 1341 aan, zij probeerden ons te laten uitwijken door over bakboord te gaan zeilen. Goed, niets aan te doen en wij veranderden even van koers om vervolgens op een centimeter achter hen door te kunnen varen. Nu kwamen wij zelfs op voorsprong te liggen. De boeg waar wij over zeilden bleek veel beter te zijn dan waar de 1341 over zeilde, dat was jammer voor hen, want zo konden wij als eerste de finishlijn over en hadden deze wedstrijd gewonnen!!! Maar waar bleef de rest? De 1341 volgde ons al snel en eindigde als 2e, maar de 22 had een probleem met hun extra fok. Door de fok konden ze niet zo hoog varen als normaal en moesten ze gewoon een slag extra varen!! Maar, uiteindelijk konden zij als 3e eindigen en was het wachten nog op de 962, die wat moeite kreeg met de finish. Op een één of andere manier konden ze er niet overheen komen. Waar dat aan lag? Wij weten het niet, ik denk dat we het er maar op moeten houden dat wij gewoon een stukje beter waren!

Na deze inspannende wedstrijd was het tijd voor een hapje en een drankje geregeld door het bestuur. Er stond een barbecue op ons te wachten om de dag nog gezellig te besluiten.

Petra
Leiding zeeverkenners

Zomerkamp Zaterdag-Esta's: Harry Potter
Op maandag 1 juli was het eindelijk zover; De Zaterdag-Esta's gingen naar de beroemdste school voor Hekserij en Hocus Pocus, namelijk Zweinstein. In Drachten kwamen de tovenaars en heksenkinderen samen bij het clubhuis. Daar moesten ze allemaal op zoek naar uiltjes waar een wachtwoord op geschreven stond. Met dit wachtwoord (MYSEM) kon je twee munten krijgen waarmee iedereen een echte tovenaars- of heksenhoed kon kopen. Toen iedereen aanwezig was, kon de Zweinsteinexpress vertrekken richting Heerenveen, op naar Zweinstein!

Op Zweinstein werd iedereen ontvangen door Albus Perkamentus. Ook werden de drie leraren voorgesteld die op Zweinstein aanwezig waren; professor Krinkel, professor Sneep, madame Hooch en natuurlijk de terreinknecht Rubeus Hagrid. Vervolgens kon de sorteerceremonie beginnen waarbij de toekomstige heksen en tovenaars in drie afdelingen werden verdeeld; Zwadderich, Huffelpuf en Ravenklauw. Na de sorteerceremonie werd een rondleiding gegeven, hierbij werd de kinderen verteld dat er op Zweinstein een groot geheim wordt bewaard dat door verschillende bezweringen is beveiligd. Ook zijn er afdelings-kampioenschappen deze week, de afdeling die de meeste punten heeft behaald aan het einde van de week wint de afdelingscup. Elke dag zijn er verschillende lessen voor de drie afdelingen. Bij professor Krinkel kon iedereen een eigen toverdrank brouwen. Professor Sneep leerde iedere afdeling de basisstof voor het brouwen van kruidendranken. Madame Hooch leerde de kinderen de beginselen van het vliegen en bij Rubeus Hagrid kon iedereen een eigen toverstaf maken en werden verschillende toverwoorden geleerd. Ook Perkamentus gaf les. Bij hem leerden de kinderen om geheimschrift te lezen. Hierbij kregen de kinderen natuurlijk ook huiswerk. Om te controleren of het geheimschrift goed was begrepen, moest iedereen een verhaal vertalen. Het bleek dat elke leerling dit zo graag wilde doen dat er bijna geen tijd meer overbleef voor leuke spelletjes!! Behalve lessen waren er deze week ook kampinsigne-activiteiten waarbij de afdelingen punten konden verdienen. Madame Hooch en professor Krinkel hielpen met het maken van een eigen bezem, die gebruikt kon worden bij de vlieglessen van madame Hooch. Hagrid leerde iedereen hoe je het beste hout kon hakken zonder je eigen vingers of handen mee te nemen. Dit hout werd vervolgens weer gebruikt door Perkamentus die de afdelingen leerde een vuurtje te stoken. Iedere dag had elke afdeling een eigen les en kampinsigne-activiteit. Na de rondleiding begonnen gelijk de lessen al. Om in de stemming te komen hebben we die avond de video van Harry Potter gekeken. Tussendoor was er een pauze waarin iedereen gezamenlijk vlieglessen kreeg van madame Hooch op een echte kabelbaan! De video duurde wat langer dan gepland en meteen de eerste avond werd het al vrij laat voordat iedereen op bed lag.

Dinsdag ochtend moesten eerst ALLE leerlingen wakker gemaakt worden voordat we konden beginnen het de ochtendgymnastiek van madame Hooch.

Nadat we spoken en demonen hadden vernietigd en meer over dreuzels geleerd hadden, begon voor elke afdeling de lessen. Aan het eind van de lessen komt Hagrid plotseling in paniek aanhollen. Het geheim dat in het kantoor van Perkamentus ligt is ontdekt!! Eén van de bezweringen is namelijk al doorbroken! Waarschijnlijk zit Voldemort hierachter. Maar, hij moet wel hulp hebben gehand van iemand hier op Zweinstein. Perkamentus besluit om naar Amsterdam te gaan voor een spoedbespreking met het ministerie van toverkunst. Om de spanning te verdrijven krijgen de kinderen sluiplessen en tot die avond worden er allerlei spelen gedaan. Het laatste spel is 'het grote ufospel' in het donker in het bos. Ook deze avond vliegt voorbij en het is alweer laat geworden.

De volgende dag komt Hagrid op het goede idee om het geheim voor de zekerheid ergens anders te verstoppen. Hij neemt het geheim in een kist mee naar het bos en gaat samen met de kinderen op zoek naar een geschikte plek. De kist wordt begraven, Hagrid spreekt een moeilijke bezwering uit en vertrekt samen met de kinderen weer terug naar Zweinstein. Daar beginnen de lessen en worden er nog andere spellen gedaan. Ook is er een groot zwerkbaltournooi onder leiding van madame Hooch. 's Avonds, bij het eten, gaat professor Sneep stiekem het bos in. We volgen hem. Hij loopt rechtstreeks naar de plek waar het geheim begraven ligt. Daar haalt hij zo'n schouders op en doet verder niets. Iedereen gaat snel weer terug naar Zweinstein om terug te zijn voordat Sneep aankomt. Hij mag absoluut niet doorhebben dat wij hem zijn gevolgd. Dan komt professor Perkamentus weer terug op Zweinstein. Hij krijgt uiteraard te horen van het verstopte geheim waarvan hij heel erg schrikt. Hij vraagt om direct aan te wijzen waar het geheim is verstopt. Bij de plek aangekomen is alleen nog maar een gat zichtbaar, het geheim is verdwenen!! Omdat Sneep die avond het bos is in geweest verdenkt iedereen hem van de diefstal. Na een gesprek van Sneep met professor Perkamentus blijkt dat Sneep onschuldig is. De bezwering kan alleen door diegene onschadelijk gemaakt worden die deze had uitgesproken, en dat was Hagrid!! Hagrid is helemaal nergens te vinden! We besluiten om na het avondeten met z'n allen op zoek te gaan naar Hagrid. Perkamentus loopt voorop. Nadat we een tijd hebben gezocht, blijft Perkamentus ineens stil staan. Daar, tussen de bosjes is een heus graf!! Perkamentus vertelt dat hier echte tovenaars liggen begraven en dat het hier wel eens wil spoken als het donker is! Hij was nog niet uitgesproken, of ineens klinken er een paar hele harde knallen vanuit het graf!!! Het spookt er echt!! Voor de veiligheid van de leerlingen besluit Perkamentus maar weer terug naar Zweinstein te gaan. Na nog even nagepraat te hebben over de spannende gebeurtenissen valt iedereen in een diepe slaap.

Op donderdag gaan we met z'n allen naar de speeltuin 'Oranjewoud'. Eindelijk zat het weer mee en hebben we de hele dag zon gehad! Omdat we de laatste paar avonden niet heel vroeg op bed zijn gegaan, besluiten de leraren vandaag wat eerder te stoppen met het programma en de leerlingen een uur eerder naar bed te laten gaan. De leerlingen hadden hier helemaal niets op tegen…. En toen, rond twee uur in de nacht ontstond er een rumoer op Zweinstein. Perkamentus verwachtte ons meteen op een geheime plaats in het bos!!!!

Iedereen moest zich zo snel mogelijk aankleden en we vertrokken een paar minuten later het bos in. Op naar Perkamentus. Op een grote, open plek staan we stil. Iedere leerling moest op de grond zitten en naar een oranje lamp kijken. Er mocht geen enkel geluid gemaakt worden! Om de beurt wordt één van de leerlingen weggehaald en naar Perkamentus gebracht. Hier ontvangt iedereen een echt kampdiploma. Dit was voor sommigen best wel spannend…… Na de kampdoop gingen we weer snel naar bed want morgen is de laatste dag dat we Hagrid kunnen zoeken!

De laatste dag is aangebroken en we moeten Hagrid vandaag vinden. Perkamentus leert ons een toverspreuk die we moeten zeggen als we Hagrid vinden in het bos. Met hoed op, cape om en met de toverstafjes in aanslag vertrekken we naar het bos. Op naar Hagrid. En wat we dan zien, verklaard in een klap de spontane verdwijning van Hagrid en ons geheim. Er danst iemand in een heksenkring rond, om ons geheim!! Wanneer we dichterbij komen, is er ook nog een andere figuur te zien. Deze zit slap tegen een boom en beweegt niet. Tot onze verbazing blijkt die persoon tegen de boom Hagrid te zijn!

Sneep spreekt snel een spreuk uit en Hagrid komt weer bij bewustzijn. Hij vertelt ons dat hij is overvallen en in de macht was van Voldemort. Nu weten we ook gelijk wie die tweede persoon is, die rondjes danst om ons geheim in de heksenkring, Voldemort!! We besluiten om Voldemort met z'n allen te pakken met de spreuk die we die ochtend van Perkamentus hebben geleerd. Voldemort wordt stijf en veranderd in een standbeeld. Nu kunnen we eindelijk bij het geheim komen. Perkamentus maakt de kist open…….. In de kist zit voor iedereen een kampherinnering. Nadat iedereen een herinnering heeft gekregen, keren we weer terug naar Zweinstein. Hier wordt het feestmaal van die avond voorbereid. Het mysterie van het verdwenen geheim is opgelost en na de BBQ konden de leerlingen weer met hun ouders mee naar huis en hun eigen bed…….. Voor de meeste leerlingen was de overstap naar de gewone dreuzelwereld niet erg makkelijk. Velen hebben vast ook gedroomd van zichzelf, vliegend op een bezem door de lucht……..

Dit was een geweldig zomerkamp en iedereen heeft zich prima kunnen uitleven!!! We hopen volgend jaar weer net zo'n gaaf kamp te hebben.

De Zaterdag-Estaleiding
Marielle, Michiel, Ylona en Els

Jubileumkamp Vrijdag-Takken
Het Zwarte Goud
Zoals iedereen ongetwijfeld weet zijn de Vrijag-Esta's 10 jaar geleden begonnen op de Kletten, waarna de Scouts en Explorers ook ontstonden, vandaar dit jubileumkamp van de Vrijdag-Esta's, Scouts en Explorers.

Zaterdag-ochtend vroeg verzamelde iedereen op het clubhuis, om met een bijzondere touringcar te gaan, namelijk een touringcar van Blok Tours. Na een lange en vermoeiende rit kwamen we aan in Eygelshoven. Daar bleek dat Limburg erg heuvelig en bochtig is, dus de chauffeur mocht al zijn kunsten vertonen. In het clubhuis aangekomen bleek het een heel mooi clubhuis te zijn. Drie spellokalen, twee ruimtes voor Explorers en Stam, een keuken, een toilletblok met douches en wasruimte, een leidingruimte en als klapper een speelruimte met het inventaris van een gymlokaal! Vooral die leidingruimte en het gymlokaal waren de beste punten van het clubhuis.

Na uitpakken en inrichting werden er enkele spelen gedaan om in de sfeer van het thema te komen, namelijk het Zwarte Goud, oftewel de steenkolen in Limburg.

's Avonds was er tijd voor enkele gezelschapsspelletjes en daarna vlug naar bed.

De volgende ochtend moest iedereen leren om mijnwerker te worden. Daarvoor ging je naar de Ondergrondse Vakschool, dus daar gingen wij ook naar toe. Door het doen van allemaal moeilijke opdrachten, verdiende je aan het eind van de dag een mijnwerkers-diploma. 's Avonds werd het tijd voor een van de favoriet tijdverdrijven in de mijnen, de Belgische Koloniale Loterij, oftewel Bingo!

Op maandag begon het kamp echt, toen werd het tijd voor de eerste trein. Dit was nog een saaie NS-trein, maar meer soorten treinen zouden volgen tijdens het kamp... In Valkenburg aangekomen gingen we naar de kolenmijn, waar een oud-mijnwerker vertelde over het leven in de mijn en allemaal soorten lawaaiïg gereedschap liet zien. Deze man was tijdens zijn werk ook naar de Ondergrondse Vakschool geweest. Op de terugreis was er nog een chagrijnige conductrice die geen kaartjes wou knippen, maar goed, na enig aandringen. 's Avonds was het tijd voor een bezoek aan de ''kroeg' in het leidinglokaal. Waar voor de leden diverse dranken klaarstonden.

Dinsdag werd een zware dag, we gingen helemaal naar Duitsland toe lopen. Daarvoor moesten we een speurtocht volgen. Er werd geluncht werd vlakbij een grensriviertje. Daar werd even op een neer gesprongen over de grens, maar toen echt Duitsland in! Daar bleek Duitsland ook bossen, huizen en dorpen te kennen. Het zag er wel anders uit, maar dat maakte het ook wel een beetje spannend. ''s Avonds werd het tijd voor diverse spelen met kolen, waarbij zwarte handen het resultaat waren.

Woensdag werd het weer tijd voor een trein. De trein kwam uit bij het Industrion.

Het Industrion is een erg leuk techniek- en industrie-museum (in Kerkrade), wat voor iedereen interessant was en veel laat zien van de industrieën in Limburg. Ook het treintje en de railfiets in de museumtuin waren erg grappig. Na het museum moest er eten komen, dit keer moest ieder groepje voor zichzelf eten maken en dat moest gebeuren met een barbecue. In Kerkrade werden de barbecues gekocht en in Eygelshoven zelf het eten. Het barbecuen duurde best wel lang, maar het eten was des te beter. Toen was het alweer erg laat en werd het onverwacht tijd voor bed.

Donderdag gingen we alweer met de NS-trein, maar toen kwam er de grote verassing. Hele mooie ouderwetse treinen! Eerst van Kerkrade naar Simpelveld met de railbus. In Simpelveld konden we op een ouderwets station rondkijjken en mochten we ook in de werkplaats voor de treinen kijken. Daarna moesten we verder met een andere railbus naar Wijlre. In Wijlre moest er even geluncht worden, maar daarna werd er gelopen. Vooral de bierbrouwerij in Wijlre werd erg mooi gevonden, maar we gingen niet naar binnen, maar verder.. .naar Gulpen.

De Loodschen waren al eens in Gulpen geweest met ZoLoWe dus een aantal mensen van de leiding konden herinneringen ophalen. Gulpen is een erg mooi plaatsje met watermolens en een heuse berg. Een groepje ging naar de watermolens en de andere beklommen de Gulpenerberg. Boven op de berg is een fantastisch uitzicht en een leuk grasveld om naar beneden te rollen! Ook werd nog een kerk bezocht. Na het bezoek aan Gulpen moest er snel teruggelopen worden naar Wijlre. Om daar te wachten op de mooiste trein te gaan die er was, namelijk de stoomtrein. Deze ouderwetse trein met zijn mooie geluid en stoom trok een hele rij rijtuigen, maar wij mochten eerste klasse reizen in de prachtige rijtuigen. In Simpelveld gingen de treinen het depot in, dus moesten wij verder met de bus.

Na het eten, corvee en het maken van het dagboek was het alweer laat, maar de Scouts en Explorers gingen naar het kampvuur of de echte Limburgse kroeg.

Op vrijdag kwam er weer een eind aan het mooie kamp. Na het opruimen ging iedereen weer in de bus. Waar we nog video mochten kijken!

Volgend jaar worden de zomerkampen iets dichterbij huis gehouden , maar het wordt vast ook te gek, want dan bestaan we 11 jaar.

Leiding Vrijdag-Takken,
Gea, Jan Sietse, Rindert, Rutger, Willeke, Christa, Nelleke

Vorige keer is Willeke in het stukje vergeten, maar ze hoort er toch echt bij Jan Sietse

NaWaKa:
Verslag van de Zeeverkenners
Bij deze een verslagje van NaWaKa '02. We zijn er met de Zeeverkenners heengegaan met een goed humeur en daar ook mee terug gekomen, dus dat geeft al aan dat het een gaaf kamp was.

Eerst met de bus er heen en de boten op een vrachtwagen van de landmacht dus alles kwam er veilig en op tijd.(nogmaals bedankt Cor!) Na de aankomst werd het kamp opgebouwd op ons kleine stukje terrein maar dat was ook wel weer gezellig.

De volgende dag, dinsdag dus, was het tijd voor de opening met, jawel, Jody Bernal. Tijdens het vlag hijsen van de verschillende subkampen deed elk subkamp zijn uniform uit en daar onder vandaan kwam dan een, reeds verkregen, t-shirt met de kleur van het subkamp.

Tijdens het kamp werd er genoten van de het lekkere weer en de activiteiten. Wat de meesten zich nog zullen heugen is dat de 875 tijdens het roeien de finale bereikte en aldaar zelfs een derde plek wist te halen. Dan ook nog de 875 die zelfs in de zeilwedstrijd de finale wist te halen maar door een organisatorische fout daar niet aan mee kon doen, jammer.

Tijdens het kamp was het weer prima, maar echter op een gegeven moment werd er gewaarschuwd: 'Over twee uur komt er slecht weer!' Dit was wel heel aardig, ware het niet dat er al binnen 15 minuten een hevige bui gepaard met wind stoten aan kwam. Dus als een idioot de tenten vast zetten en alles opruimen. Nadat de politie de verordening had gegeven om de kinderen in grote vrachtschepen te stallen werd dit ook gedaan, op een paar na, want die waren nog met de hike bezig. Deze laatsten zijn netjes terug gebracht. Na het slechte weer was iedereen weer bij elkaar en alles stond nog.

Daarna nog een paar dagen lekker genoten van het mooie weer en de activiteiten en toen de laatste avond, maar toen men wakker werd dreef de helft in zo'n 5 centimeter water. Dat is raar wakker worden maar het mocht de pret niet drukken. Alles snel inpakken en inladen en dan maar wachten op de bus.

Het was nog even haasten om bij de bus te komen en toen lekker slapen onderweg naar Drachten.

Rest mij nog een ding en dat is namens Neptunes trawant O.J. nog sterkte te wensen en hem toch te vragen volgende keer op de kant te blijven om te helpen.

Al met al een geslaagd kamp en over 4 of 5 jaar gaan we er weer voor.

Leiding Zeeverkenners

NaWaKa:
Zolang je het maar probeert...
Het volgende stukje verscheen tijdens het NaWaKa in het Wantendje van woensdag 31 juli. Op veler verzoek een herpublicatie:

Ja, ja, dat hoor je altijd van je leiding, maar dat proberen levert vaak alleen matig resultaat op. Maar dat is niet altijd zo, soms gebeurt er iets totaal onverwachts, het gaat dan fantastisch! Op een druilerige dag stap je dan in je boot en ga je zeilen in een zeilwedstrijd. Je hebt een hele rij instructies van je leiding gekregen, maar het is best ingewikkeld met al die vlaggen, geluidsseinen en tientallen boten. Je gaat varen en probeert het beste er van te maken. Maar na een half uur in de inmiddels stromende regen krijgen enkele baksleden het koud (omdat zij hun regenjas waren vergeten). Na lang twijfelen geef je het op en ga je terug naar het kampterrein. Enkele toeschouwers zien dit en schreeuwen je toe terug te gaan, maar je gaat toch verder het kanaal in richting je subkamp, omdat je koud en nat bent. Maar na 50 meter verander je toch van gedachten en roep je je bak tot de orde en vaar je terug de race in om het toch nog te proberen. Het zal wel op niets uitlopen, maar je probeert het toch. Na een race die erg slecht ging (vooral voor je gevoel), keer je vermoeid en steenkoud terug naar je Subkamp. Na een tijdje komen uitslagen en hoor je bovenaan jouw zeilnummer: 875. Je bent een nummer 1 van Subkamp Bries! Mirjam en de rest van de bak gefeliciteerd met jullie overwinning!!

Nu zullen sommige mensen zeggen, dat dit niets meer dan pure mazzel is:
- De regels van de wedstrijd werkten niet goed
- Andere boten hadden de pech dat ze de boeien verkeerd ronden
- Het was totale chaos
Dat kan misschien wel waar zijn, maar dat doet er niet toe, het gaat om het doorzettingsvermogen, dat is veel belangrijker. Snel zeilen is misschien belangrijk, een fijne vlet zoals de 875 is misschien belangrijk.
Maar: Zolang je het maar probeert... dat is het belangrijkst.

Een Toeschouwer.

Bron: Wantendje, NaWaKa 2002
woensdag 31 juli 2002

Nieuwe speltak:
De dasjes-breiclub
Na jaren trouwe dienst als leiding bij diverse speltakken is Christa eindelijk geen leiding meer, ze is vrijdag 5 september door de Scouts en Explorers overgevlogen naar haar nieuwe speltak., alleen die was er nog niet, want Christa was iets te oud voor de Loodschen. Daarom moest er een nieuwe speltak worden opgericht:
De Dasjes-Breiclub.
Daar kan ze dan dasjes breiden en de groep helpen bij diverse werkzaamheden. Daarnaast is ze ook nog groepsbestuurslid voor Grote Activiteiten geworden.

Veel plezier bij je nieuwe speltak!

De Explorers en de Groepsraad

Parkeren en Koffie
Af en toe kan een opkomst van een van onze speltakken wel eens iets uit lopen. Dit kan eens gebeuren en dan moeten ophaalouders wat langer wachten. Om dit wachten wat aangenamer te maken bestaat er sinds het begin van dit Scoutingseizoen de mogelijkheid om binnen in de keuken van ons Clubhuis een bakkie koffie of thee te halen. Ook zullen hier binnenkort prikborden komen te hangen die ouders van nieuwe leden informeren over wat de verschillende speltakken allemaal gaan doen de komende tijd en wat zij de afgelopen tijd al gedaan hebben. Uiteraard is dit ook aardig voor ouders waarvan de kinderen al wat langer lid zijn van onze groep. En waar staan de auto's in de tussentijd? Op het parkeerterrein van de Drachtster Boys natuurlijk!!

Het Groepsbestuur