Van de Groepsvoorzitter
Het Scouting-jaar 2002 zit er alweer bijna op… Zoals elk jaar was ook 2002 weer een bijzonder jaar voor onze scoutinggroep. Elk jaar is er wel iets te vinden dat anders en nieuwer was dan het afgelopen jaar.

Dit jaar trokken de bijzondere zomerkampen, zoals het NaWaKa voor de Zeeverkenners, de Wilde Vaart en de Loodschen en het jubileumkamp van de Vrijdag-Esta’s, de Scouts en de Explorers, vooral de aandacht.

Maar uiteraard zijn de ‘gewone’ opkomsten en de jaarlijks terugkerende festiviteiten daarom niet minder leuk geweest. Zo hebben we tijdens de herfstvakantie een knallend Groepsweekend gehad en hebben de verschillende speltakken de Sinterklaas en kerstvieringen uiteraard alweer achter de rug.

En wat doen de leden van de Wâldswalkers in de winter? Houden zij dan hun winterslaap totdat het weer warm genoeg is om te gaan kamperen en varen? Nee, natuurlijk niet!!

Ook in de winter is er genoeg leuks te doen, tenslotte is bevroren water ook water….

Daarnaast liggen er 4 vletjes op de kant te wachten op een nieuwe verflaag.

Namens alle leden, leidinggevenden, bestuursleden en vrijwilligers wens ik iedereen zeer goede feestdagen en een schitterend 2003 toe. Dat het maar weer een mooi Scouting-jaar mag worden!!!

Thijs Wijngaarden
Groepsvoorzitter

Losse feitjes

Gea wordt leiding bij de Bevers
Na bijna tien jaar leiding te hebben gegeven aan de Vrijdag-Esta’s (al bijna vanaf het begin!) wil ze graag iets anders doen. Daarom wordt ze leiding bij de Bevers op zaterdag.

Dus ze gaat van het Land van Esta naar het Huis van Hotsjietonia, beiden erg leuk, maar erg verschillend.

We wensen Gea veel plezier toe bij de Bevers.

Jan Sietse,Maaike,
Niekle, Johan, Wiert, Michael, Jeffery

Verslag Groepsweekend:
The Flodders are in the house!
Tenminste, dat waren ze tijdens het Groepsweekend in de herfstvakantie. Deze merkwaardige familie stond zomaar bij de chique mensen uit de wijk ‘Zonnedael’ op de stoep. Deze chique mensen, in het dagelijks Scouting-leven Scout, Wilde- Vaarder, Explorer of Zeeverkenner, konden deze nieuwe buren maar matig waarderen.

Na een zaterdag wennen bleken de Flodders, in het dagelijks Scouting-leven Bever, Vrijdag-Esta of Zaterdag-Esta, best mee te vallen en na de maaltijden konden de 2 groepen zelfs samen een feestje bouwen rond het kampvuur.

Op zondag bleken de verschillen zelfs niet meer merkbaar en was het mogelijk een straatfestival met het jaarlijkse Overvliegen met elkaar te organiseren.

Alleen werd het Ma aan het eind van de dag allemaal iets te veel. Met een krachtig “en nu allemaal oprotte!!” maakte zij een passend einde aan weer een mooi Groepsweekend.

Tot volgend jaar,
de Buurvrouw, Ma, Toet, Sjonnie, Kees, Sjakie’s, Opa en de Buurman

Verslag: DWEK-SPEL
Mitakauya oyasin
Zaterdag 12 oktober stroomden ruim 250 indianen het Lindecollege in Wolvega binnen. Zij kwamen uit alle hoeken van de provincie om een oude Sjamaan te helpen. De oude Sjamaan 'Hij-die-weet-met-zijn-neus' was twee vrouwen zonder naam tegengekomen en samen met hen op reis gegaan om vrede tot stand te brengen tussen alle indianenstammen.Onze Zaterdag-Esta's waren er ook.

De jonge indianen in de leeftijd van 7-11 jaar en hun stamhoofden werden de hele middag bezig gehouden met verschillende indianen-activiteiten en vaardigheden. Er konden allerlei indiaanse voorwerpen geknutseld worden: van gelukssteentjes en dromenvangers tot pijl en bogen

Natuurlijk waren er ook enkele indianenspelen om de kracht en lenigheid van de indianen te testen.en was er een soort speurtocht uitgezet waarbij je een heleboel over de indianen te weten kon komen. Wilde je liever even iets rustigs doen dan kon je naar een verhalenverteller gaan die een indiaanse legende vertelde. Een wijze vrouw vertelde de jonge indianen iets over de leefgewoonten van de indianen.

Je moest er even voor in de rij staan maar voor de lekkere trek kon je popcorn halen volgens oud indiaans recept. De twee vrouwen zonder naam leerden de indianen in kleine groepen een vredesdans aan. Met deze dans zou de vrede bezegeld worden aan het eind van de bijeenkomst.

Voor het zover was werd eerst de wisselprijs uitgereikt voor de best verklede groep. De winnaar van vorig jaar, de Andromedagroep uit Franeker, moest de prijs doorgeven aan de President Roosevelt groep uit Sneek. De Jambowagroep uit Bolsward ging ook met een prijs naar huis. Zij hadden de leukste naam bedacht voor de vrouw zonder naam. De naam 'Zij-die-de-weg-wees' leverde de groep een mooi indianenschild op. De Litjogroep uit Wolvega had de organisatie van het Dwek-spel geholpen om deze middag tot een succes te maken en kreeg hiervoor een wigwam die de indianen 's middags met elkaar hadden beschilderd.

Na al deze prijsuitreikingen gingen we over tot het doel waarvoor alle indianen waren gekomen: vrede. Ruim 250 indianen deden mee aan de dans waarmee zij de vrede tussen de stammen bezegelden. Dat was een indrukwekkende afsluiting en tevreden konden alle indianen hun neus weer volgen naar hun eigen wigwams.

Rudi van Bussel (Regio Fryslân)

Bron: FRIS, Regio Fryslân, december 2002

Zeer lang op kamp
Bij Otte-Jaques (toen leiding Esta’s, nu begeleiding bij de Wilde Vaart) dacht men dat het een incident betrof. Nu bespeuren sommigen in onze groep een heuse trend.

“Leiding van de Esta’s nemen een tijdje vrijaf!!” Zij gaan zeg maar ‘erg lang op kamp’.

‘Wie is/gaat er dan weg?’ hoor ik je zeggen….

Wel, net als Otte J. toen, is Els enige tijd geleden vertrokken naar Australië om daar te werken en daar uiteraard wat van het land te zien. En binnenkort vertrekt Jan Sietse naar Zweden voor een studieafrondende stageperiode.

Voor allebei: veel plezier tijdens jullie buitenlandse avontuur!!!

Thijs

Wilde Vaart:
Het verhaal van de Vrijdag-Bevers
Het zal weinig aanwezigen ontgaan zijn dat de Wilde Vaart 23 november een wat afwijkende opkomst had. In plaats van de standaard activiteiten was er in het programma tijd ingeruimd om een nieuwe speltak te lanceren namelijk de “vrijdagbevers” Helaas moet ik de belangstellenden meedelen dat vanwege het grote succes van de eerste opkomst de speltak inmiddels niet meer actief is.

Hoe is een en ander ontstaan
Tijdens het groepsweekend had ik de eer om als gastbegeleiding met de Wilde Vaart mee te mogen doen. Zondagochtend moesten we wat tijd doden voordat we konden beginnen met de vossenjacht. Deze tijd hebben we (de WV-leden Maaike en Anneke en ondergetekende) nuttig gebruikt om te brainstormen over wat de groep compleet zou maken. Na enige tijd en enkele nuttige bijdragen van willekeurige leden (Christa, nog bedankt voor je suggestie) hebben we besloten dat er nog een tweede Bever-tak ontbrak. Aan de hand van deze conclusie zijn we gaan zoeken naar een invulling van deze tak. Het resultaat van ons werk was de zeer geslaagde opkomst van 23 november.

Wat hebben we dan gedaan de 23e november?
Aangezien er een duidelijk begin aan de opkomst moet zitten, zijn we begonnen met het hijsen van de vrijdagbevervlag. Deze vlag is te herkennen aan het lieveheerbeestje op een wit doek. Dit lieveheerbeestje is het speltakteken van de vrijdagbevers, welke nog op menig WV uniform is terug te vinden.

Geen enkele speltak kan zonder geïaut;nstalleerde leden. Dus dit was gelijk ons volgende programmapunt. Na het opzeggen van de belofte dat je een goed vrijdagbeverlid zult zijn en dat je je best zult doen als vrijdagbever, kreeg je het felbegeerde speltakteken.

Na wat onduidelijkheid over enkele woorden in de belofte was iedereen geïaut;nstalleerd als vrijdagbever, vrijdagbeverbegeleidsterhulp of vrijdagbeverbegeleidster en kon het echte spel beginnen.

Als hoofdactiviteit was er door de vrijdagbeverbegeleidster en vrijdagbeverbegeleidsterhulpen een speurtocht in elkaar gezet rond het clubhuis. Deze speurtocht had als thema Sinterklaas. De route zat verwerkt in verschillende thema gerelateerde opgaven, zoals de staf en de mijter. Al waren de technieken die we gebruikten wel bekend bij menig WV-lid. Gedurende de tocht moesten er enkele posten aangedaan worden. De opdrachten bij de posten varieerden van pepernootje pik tot Zwarte Pieten lippen schminken (en nog bedankt voor de lippenstift op mijn das OJ :-) ).

Om het niet al te makkelijk te maken liep de route over verschillende slecht begaanbare paden. Ook was er kans op een nat pak, er moesten namelijk een aantal keren water overgestoken worden en de uitzetters hadden gekozen voor twee smalle bruggetjes. Gelukkig hield iedereen het droog en konden we na afloop genieten van een welverdiend kopje koffie met een handje pepernoten.

Na nog een mooie kleurplaat gemaakt te hebben voor Sinterklaas kon er gesloten worden.

Al met al was het weer een geslaagde Wilde Vaart opkomst. Rest mij nog te bedanken; mijn zeer charmante vrijdagbeverbegeleidsterhulpen.

Namens alle vrijdagbevers, vrijdagbeverbegeleidsterhulpen,

Warner Kalis
Vrijdagbeverbegeleidster / gastbegeleiding WV

Jan Sietse gaat naar Zweden
Ik moet mijn werkzaamheden bij de Wâldswalkers even stil leggen, want ik ga het komende half jaar voor mijn studie naar Zweden. Ik ga op de Universiteit van Umeå onderzoek doen naar de invloed van toxines (gif) op signalen binnen de cel. Ik blijf een half jaar daar en dan kom ik weer terug, maar in de tussentijd gaan de nodige vervangers aan de slag voor mij.

Dat zijn Christa bij de Vrijdag-Esta’s, Thijs bij de Loodschen, Gerrit bij het EUSK, Otte-Jacques en de Wilde Vaart voor het Lopend Vuurtje. Uiteraard ben ik er blij mee dat zij die taken op zich nemen, zodat dat gewoon door kan gaan, alvast bedankt daarvoor.

Jammer is het wel dat ik een half jaartje Scouting mis, want er gebeuren veel leuke dingen in die tijd, maar studeren in het buitenland is hopelijk nog leuker. Als ik in Zweden nog kennismaak met Scouting of iets anders leuks, dan schrijf ik daar vast nog wel een stukje over, maar anders zie ik iedereen in de zomer weer.

Jan Sietse de Boer

Verslag: Fryslân-trail 2002
Zaterdagmiddag 14 december stonden de leden Jan Sietse, Thijs en Michiel van ploeg S.A.N.D.R.A. (altijd linkSaf Als dit Niet kan Dan RechtsAf) vol goede moed aan de start van deze lange Scouting-wandel-prestatie-tocht door Drente, door Drenten en voor Friezen. Het had hard gevroren, het vroor nog een beetje, het was droog en het zou droog blijven. Ideale omstandigheden.

Als altijd was onze insteek vooraf ‘zorg dat we zoveel mogelijk groepen uit Drachten voor blijven’. Nu, hierin zijn we achteraf geslaagd: we hielden 1 ploeg achter ons en we hadden 3 ploegen kort voor ons. Dus al met al: succes!!

Daarnaast was het ook een mooie, uitdagende en gezellige tocht. Volgend jaar weer!

Team S.A.N.D.R.A.

Gelezen in de:
Flitz
Als 1e wil ik mijn complimenten geven aan je blad. Verder wilde ik ff vertellen dat wij met onze groep, de Wâldswalkers uit Drachten, op het Nawaka zijn geweest. Ikzelf vond het een heel erg geslaagd kamp, en hoop er in 2006 als Wilde-Vaarter weer bij te zijn! Het weer was mooi dus lekker vaak zwemmen, kortom supermooi kampweer! Ik heb samen met nog een paar anderen kennisgemaakt met de Geuzen uit Vlaardingen. Daarvan wil ik ff de groeten doen aan Cynthia, Aimie, Priscilla, Roos, Shirley en Caroline! Verder wil ik onze (kamp)leiding de groten doen bedanken voor het mooie kamp enzo: Bertine, Petra, Seerd, Gerrit en Mark. Ook wil de groeten doen aan alle Wâldswalkers!

Kijk voor de gein ook eens op www.scoutingdrachten.nl

Jij nog veel succes met je blad

Doeg,
Ria Hamstra
Zeeverkenner

Bron: Scouting Magazine – Flitz, nr. 4 – november 2002

Brrr... koud:
Hoe houd je je warm?
Met Scouting ben je veel buiten en het is niet altijd lekker weer. Het is al snel koud. Denk maar eens aan het Groepsweekend, toen was het vooral ‘s nachts flink koud en enkelen hebben flink staan bibberen. Hoe kun je je nou het beste warm houden? Hieronder een paar tips om lekker warm te blijven:

In het voorjaar en najaar kan het ’s nachts vrij koud zijn, maar ook in de zomer kan het ’s avonds flink afkeoelen. Daarom is het handig een paar dingen te weten zodat je ‘s nachts lekker warm kan slapen.

Nog een warme winter toe gewenst!!!

Bron: Survival gids voor de jeugd
Bewerkt door: Anneke Blaauwbroek

Vrijdag-takken: Kerst-diner
Het is al een echte traditie geworden, het kerstdiner van de Vrijdag-Esta's, Scouts en Explorers om het jaar af te sluiten. Dit jaar was het allemaal in groen en rood, groene en rode kleren, groene en rode versiering en zelfs groen en rood eten. Zo was er erwtensoep en tomatensoep, groene en rode ketchup bij het vlees, groene en rode pannenkoeken, groene en rode limonade en ga zo maar door.

Na het eten was er nog een toetje met sterretjes en daarna was het alweer tijd om naar huis te gaan voor de Kerstvakantie.

Tot volgend jaar.
Leiding Vrijdag-Takken

Mail vanuit australië van els
Allereerst wil ik iedereen op deze maillijst super gave kerstdagen toewensen en natuurlijk een GRANDIOOS 2003!!!

Momenteel zit ik al twee weken in Portland, een plaatsje zo'n twee uur rijden vanaf Sydney. Ik zit nu op een paardenfarm waar racepaarden worden gefokt. Helaas wordt er verder niet veel meer met de paarden gedaan dan eten geven en uitmesten. Het is hier wel echt heel gezellig. We zitten nu met nog twee andere Nederlandse meiden en een Canadese jongen op de farm en hebben het erg naar onze zin. Vandaag zijn we kerstversiering gaan halen om in de stemming te komen.

Dit is niet makkelijk als je allemaal mensen in korte broek, T-shirt en slippers ziet zweten. Vooral vandaag was het erg warm. Vorige week woensdag heeft het hier voor het eerst sinds februari geregend!!!! Dat is in Nederland niet voor te stellen, gewoon 10 maanden geen regen!! Nou moet ik ook zeggen dat het hier inderdaad erg droog is. De grond is overal gescheurd en hard en het gras is geel (als er gras groeit..) In het begin wel even wennen maar we hebben in Gundagai ook al het een en ander gezien dus we waren wel wat gewend. Gisteren waren ze hier weer blij want het heeft vanaf 2 uur 's middags geregend tot een uur of 8!! Ook vandaag is het zo rond een uur of 5 begonnen met regenen en het is nu (11.15 pm) nog steeds niet helemaal droog. Als het goed is kan je morgen al aan het gras zien dat het groener is dan gisteren. Het voordeel van de regen hier is dat we geen plantjes hoeven water te geven waar we normaal zo'n twee tot drie uur per dag mee bezig zijn. We kunnen namelijk niet allemaal tegelijk water geven omdat er anders niet genoeg druk is is de tuinslang. Onze dag begint elke morgen met het voeren van de paarden en het mesten. Daarna gaan we ontbijten om vervolgens de plantjes water te gaan geven. Als het echt warm wordt stoppen we met werken en om drie uur moeten de paarden weer gevoerd worden wat ons dan zo'n twee uurtjes kost. Zo rond een uur of 5 zijn we klaar en kunnen we doen waar we zin in hebben. Dat is ongeveer elke dag hetzelfde. Het frustrerende is dat je de volgende dag niets meer van je werk ziet omdat je de paarden weer moet voeren, de paddoks (waar de paarden staan) liggen weer vol met mest en de grond bij de plantjes is weer kurkdroog.... We krijgen hier niets voor betaald maar zitten hier op kost en inwoning. Dit wil zeggen dat er helemaal voor ons wordt gezorgd. We hoeven niets aan accommodatie of eten te betalen. Afgezien dan van zo af en toe wat wijn te kopen....

Vandaag hebben we kerstversieringen gekocht. Dit gaan we morgen ophangen om in de kerststemming te komen. Al is dat hier nog niet zo makkelijk. Je loopt hier in korte broek en slippers over straat met de kerstversieringen in je handen... Wel raar. Margriet en ik blijven tot dinsdag hier en gaan Kerst en Nieuwjaar in Sydney vieren! Voor ons beiden de eerste keer dat we dan in een grote stad zitten!!

We slapen bij een Nederlandse jongen die we in Sydney hebben leren kennen en die daar een appartementje heeft. Woensdag ochtend gaan we naar het strand om daar met nog veel meer andere backpackers Kerst te gaan vieren!! Wordt vast en zeker super gezellig daar!! Waar we met oud en nieuw slapen weten we nog niet. Daar moeten we nog eventjes wat voor regelen. wel willen we dan ook in Sydney zijn en het grote vuurwerk aanschouwen!!! Heb wel besloten dat ik dit jaar maar eens een echte nieuwjaarsduik ga nemen, in de zee!! Of ik dat volgend jaar ga herhalen weet ik nog niet.....

Ik hoop dat iedereen een hele fijne kerst heeft en er mag zelfs van mij een beetje sneeuw vallen in Nederland. Niet te veel natuurlijk want anders ga ik dat ook nog missen.. De kans op witte kerst is hier namelijk niet erg groot, behalve dan als je met 'wit' het zand van het strand bedoeld :)

Tot mailens iedereen en tot volgend jaar!!!
Kerstgroeten vanuit het 30 graden Australië !!

Els